A było tak dobrze …
Mentzen miał w sondażach pod 20%. Wystarczyło tylko ładnie się uśmiechać i pokazywać ludzką twarz, żeby dowieźć ten wynik do wyborów parlamentarnych, po których Konfederacja miałaby większość blokującą, a więc prawdziwą władzę. Trzeba było pokazywać format prezydencki: opanowanie, wielkoduszność, zakorzenienie w rzeczywistości. Należało kapitalizować wyciśnięcie Brauna. Mentzen mógł uwiekopomnić geniusz Korwina; wyjść poza jego ograniczenia; urzeczywisnić to, co w jego naukach jest ludzkie, mądre i potrzebne. Należało spokojnie budować potencjał medialny i robić czystki w organizacji (w tym dorżnąć narodowców, na których nikt nie czeka, więc nikomu ich nie będzie żal).
… a wyszło jak zawsze 🙁
Tymczasem Mentzen uwierzył, że może wygrać wybory prezydenckie. I zaczął się zachowywać jak żołdak, który odkrył grotę pełną złota i diamentów: chciał wziąć więcej niż może unieść. Po co w ogóle miałby wygrywać wybory prezydenckie? Zastanówcie się: czy gdyby został prezydentem, to kiedyś miałby prawdziwą władzę?
Czy może być gorzej?
Niestety może być gorzej. Boję się, że po pierwszej turze Mentzen nie skorzysta z okazji żeby siedzieć cicho i poprze Nowogrodzkiego vel Batyra, co sufluje Wipler.
Mam nadzieję, że Mentzen zrobi sobie kilka dni przerwy, żeby przemyśleć strategię i wdrożyć nową strategię. Gdyby się ukorzył przed Narodem i przeprosił za to, że będąc wszak jeszcze smarkaczem nachamił za grubo, to Naród by mu wybaczył, ukochał i uwierzył, że może być jego przywódcą w przyszłości.
Z dedykacją dla Sławka:
Po co sie śpieszysz, po co sie śpieszysz
Przecież do końca życia mamy na to czas
Aby być sobą
Aby być sobą jeszcze
